De geneeskunde evolueert voortdurend. Van zorgverleners kan niet worden verwacht dat ze steeds op de hoogte zijn van elke nieuwe ontwikkeling. Daarom bestaan er richtlijnen van goede klinische praktijk (of kortweg ‘richtlijnen’), die de meest recente wetenschappelijke kennis samenvatten. Op die manier bieden ze ondersteuning aan de zorgverleners bij de behandeling van een bepaald probleem, waardoor deze niet telkens de wetenschappelijke literatuur moeten doorploegen.
Het volgens de regels van de kunst ontwikkelen van dergelijke tools vergt een buitengewoon nauwgezet werk dat bepaalde KCE-onderzoekers zeer goed onder de knie hebben. Maar onze richtlijnen zijn natuurlijk pas bruikbaar als ze ook rekening houden met de Belgische context en de dagelijkse realiteit van het terrein. Daarom worden deze projecten steeds uitgevoerd in nauw overleg met een ‘Guideline Development Group’ (GDG), bestaande uit ervaren clinici, gespecialiseerd in de te onderzoeken aandoening. Op die manier worden tools met geüpdatete kennis ontwikkeld, die afgestemd zijn op de behoeften van het terrein.
Voor de ontwikkeling van praktijkrichtlijnen (guidelines) weerhoudt het KCE voorstellen die bedoeld zijn voor zorgverleners van zowel de 1e als de 2e of 3e lijn.
