Bloedtransfusies zijn waardevol. Bloed wordt gratis afgestaan als een onbaatzuchtige dienst aan de gemeenschap. Bloed wordt echter ook zeldzamer, deels omdat de behoeften toenemen door de vergrijzing, deels omdat meer bloedgevers worden uitgesloten uit voorzorgsmaatregelen (preventie van door bloed overdraagbare aandoeningen). Ondanks deze voorzorgen en de hoog geprezen kwaliteit van het Rode Kruis blijft bloedtransfusie een transplantatie van weefsel: het zal nooit geheel veilig zijn. Bloed en bloedproducten zoals plasma en bloedplaatjes moeten daarom zuinig gebruikt worden.
De huidige studie van het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) toont dat er, voor een zelfde soort interventie, een groot verschil in bloedverbruik tussen ziekenhuizen kan bestaan. Sommige ziekenhuizen zijn zuinig, andere verbruiken veel. Maatregelen om zuiniger bloedgebruik te bevorderen zijn daar dan ook gewenst.
Een eerste voorgestelde maatregel was om bloed te financieren op een forfaitaire basis. Op basis van het soort behandelde aandoeningen krijgt een ziekenhuis een bepaalde som, die de kosten van bloedtransfusie moeten dekken. Een transfusie is een zeldzame gebeurtenis, die slecht te voorspellen valt en een forfait is dan ook geen goede optie. Dergelijke forfaitaire betaling van (enkel) bloed en bloedproducten gebeurt nergens in Europa; vaak is bloed wel opgenomen in de globale financiering van het ziekenhuis.
Het rapport stelt daarom andere maatregelen voor. Het sluitstuk van het moderne transfusiebeleid horen de in 2002 opgerichte transfusie-comités in de ziekenhuizen te zijn. Deze moeten waken over het opstellen en opvolgen van richtlijnen. Niet alle ziekenhuizen beschikken anno 2005 over dergelijke richtlijnen. 'Feedback' over aantallen transfusies bij bepaalde aandoeningen helpen deze transfusiecomités het transfusiebeleid van hun ziekenhuis te vergelijken met de andere ziekenhuizen. Zo kunnen de ziekenhuizen zelf vaststellen of ze eerder 'slordige' dan 'zuinige' gebruikers zijn.
Tenslotte toonde de studie dat een redelijk eenvoudig waarschuwingssysteem de grote gebruikers gemakkelijk op het spoor kan komen. Als een dergelijk 'knipperlicht' begint te branden, kan dit aanleiding vormen tot het stellen van vragen, en het aanreiken van voorstellen om het lokale transfusiebeleid beter en zuiniger aan te pakken.
