Diabetes type 2 zal de volgende jaren verder epidemische proporties aannemen. Hoe kan een optimale zorg van deze patiënten voor de toekomst gegarandeerd worden? Om een antwoord op deze vraag te vinden startte het KCE (Federaal Kenniscentrum voor gezondheidszorg) een ambitieus project dat werd uitgevoerd door de Vlaamse Diabetes Vereniging en verschillende universiteiten (U Gent, U Antwerpen, KUL en UCL).
Diabetes (of “suikerziekte”) is een ernstige chronische aandoening waar momenteel 1 Belg op 20 aan lijdt en waar 1 Belg op 10 ooit mee zal geconfronteerd worden. Wereldwijd neemt vooral type 2 diabetes, onder meer ten gevolge van het toenemend aantal mensen met zwaarlijvigheid en de vergrijzing, hand over hand toe. De behandeling van type 2 diabetes gaat veel verder dan het controleren van de bloedsuiker: ook andere risicofactoren (overgewicht, hoge cholesterol waarden) moeten aangepakt worden. Een dergelijke multifactoriële benadering is een echte uitdaging.
De organisatie van ons gezondheidszorgsysteem is vooral gericht op het bieden van oplossingen voor acute problemen en is niet aangepast aan de zorg voor patiënten met een chronische ziekte. Het KCE project bracht enkele belangrijke wetenschappelijke argumenten aan die de basis kunnen vormen voor het toekomstige beleid voor diabeteszorg, en bij uitbreiding voor alle andere chronische ziekten. Die basis wordt gevormd door verschillende elementen. Een goede coördinatie en afstemming van alle betrokken disciplines in de zorg voor de diabetespatiënt is belangrijk. De actieve betrokkenheid van de patiënt (“patient empowerment”) heeft een positief effect op het resultaat van de behandeling. Of de zorg in het ziekenhuis dan wel in de thuiszorg wordt verleend is niet belangrijk voor het resultaat, als ze maar correct toegepast wordt (in overeenstemming met de bestaande wetenschappelijke richtlijnen). De huisarts kan, in samenspraak met de specialist in het ziekenhuis, een centrale rol spelen in die zorgverlening.
Een belangrijk element in het voorgestelde beleid is de opvolging van de kwaliteit van de zorg: er moet gewerkt worden naar het gewenste resultaat. In het rapport van het KCE zijn heel wat indicatoren opgenomen die toelaten de kwaliteit van de geleverde zorgen te meten. Tenslotte is gebleken dat geïsoleerde interventies op zich de kwaliteit niet efficiënt kunnen verhogen. Versnipperde initiatieven moeten nu plaats ruimen voor een gezondheidsbeleid dat gericht is op “disease management”. Er is daarom nood aan gecoördineerde acties die op het nationaal niveau worden ondernomen.
