Indien slachtoffers van medische accidenten vergoed worden zonder dat de medische fout van de zorgverstrekker moet bewezen worden, zal het aantal vergoedbare dossiers met 9,5 vermenigvuldigen. Zo schat een onderzoeksgroep van actuarissen die de opdracht kreeg om voor het KCE het model te ontwikkelen om de financiële impact van een wijziging in de rechtsregels van de medische aansprakelijkheid te schatten.
Dit wil niet zeggen dat de jaarlijkse kost voor een systeem van medische aansprakelijkheidsverzekering, momenteel om en bij de 25 miljoen euro, ook met een factor 9,5 zal stijgen. De landen waar momenteel een ‘no fault’ systeem bestaat, betalen lagere bedragen dan klassiek worden beslist door rechtbanken als een medische fout bewezen is. Het feit dat de fout niet meer moet bewezen worden, zal ook leiden tot besparingen op het vlak van expertise- en procedurekosten.
Er zijn meerdere opties om de rechtsregels van medische aansprakelijkheid aan te passen naar een ‘no fault’ systeem. De cijfers over de budgettaire impact hangen daarbij minder af van de organisatie van het systeem in het algemeen. Vooral de manier waarop de schade wordt gedefinieerd en de grootte-orde van de vergoedingen is bepalend. Deze punten staan nog niet vast.
In het laatste deel van het rapport worden een reeks van mogelijke beperkingen op de vergoedingen van een ‘no fault’ systeem opgesomd. De budgettaire impact is te evalueren na inzameling van aanvullende gegevens. Daarnaast is er aandacht voor het effect van preventie op de kosten, de mogelijke interacties tussen een Fonds en privé-verzekeraars en de problematiek hoe dit te financieren.
Deze tweede studie toont voorlopige resultaten. Het KCE hoopt door het naar voor schuiven van de eerste cijfers en een reeks van reflecties in het laatste deel van het rapport, aan de vooruitgang van het debat bij te dragen. Het ontwikkelde model is nu beschikbaar om weerhouden hypotheses zo realistisch mogelijk te simuleren en gericht de nodige gegevens te verzamelen om in het model te stoppen.
