PRECISe-2: Een gerandomiseerde, gecontroleerde, multicentrische, studie om de impact van een lage versus standaard enterale eiwitvoorziening op de gezondheid gerelateerde kwaliteit van leven na opname op intensieve zorgen te evalueren (KCE-241531)

Samenvatting (Frans of Engels)

Wanneer patiënten een levensbedreigende aandoening op de afdeling intensieve zorgen (IZ) overleven, volgt vaak een langdurig hersteltraject, gekenmerkt door aanhoudende gezondheidsproblemen die de kwaliteit van leven aanzienlijk verminderen. Spierzwakte is het meest kenmerkende aspect van dit post-intensive care syndroom. Deze spierzwakte en de daarmee gepaard gaande verminderde kwaliteit van leven, vormen aanzienlijke uitdagingen voor patiënten, hun familie en het zorgsysteem, onder meer door de hoge kosten van langdurige zorg. 
Tot voor kort werd aangenomen dat het toedienen van extra voeding, in het bijzonder eiwitten, tijdens de vroege fase van een levensbedreigende ziekte, spierverlies zou helpen voorkomen en het herstel zou bevorderen. De recente PRECISe-studie toonde echter aan dat het toedienen van een verhoogde hoeveelheid eiwitten (doel: 2 g/kg per dag) via een maagsonde de uitkomst van de levensbedreigende ziekte juist verslechterde: Patiënten die in de acute fase een eiwitrijke voeding kregen, rapporteerden een lagere kwaliteit van leven gedurende zes maanden na ICU-opname en werden pas later ontslagen uit het ziekenhuis. 
Deze bevindingen uit de PRECISe-studie hebben geleid tot hernieuwde aandacht voor de hoeveelheid van eiwittoediening bij kritiek zieke patiënten. De huidige Europese richtlijnen voor voeding op de IZ (1,3 g/kg per dag) adviseren een hogere eiwitinname dan de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor gezonde personen (0,8 g/kg per dag). Bij ernstig zieke patiënten is het eiwitmetabolisme echter mogelijk verstoord, wat kan leiden tot de accumulatie van toxische afbraakproducten van eiwitten en een belemmerd herstel, met uiteindelijk een lagere kwaliteit van leven tot gevolg. 
Het verlagen van de eiwitinname, onder het niveau voor gezonde personen, tijdens de acute fase van de levensbedreigende ziekte, terwijl de totale energie inname (calorieën) behouden blijft, zou op lange termijn mogelijk gunstig zijn voor het herstel en de revalidatie. 
De PRECISe-2-studie onderzoekt of patiënten die in het begin van hun levensbedreigende ziekte minder eiwitten krijgen (0,6-0,8 g/kg per dag) maar wel voldoende energie, zich op langere termijn beter voelen en een hogere levenskwaliteit ervaren dan patiënten die de gebruikelijke hoeveelheid eiwitten (1,3 g/kg per dag) krijgen.